Cechy charakterystyczne
Głównym nowatorstwem jeśli chodzi o malarstwo Caravaggia było zamienienie cieni na światłocienie. Metoda ta stosowana była już o wiele wcześniej, jednak to właśnie włoski artysta zastosował ją w tak bardzo zdecydowanej formie, zaciemniając cienie i łapiąc najważniejsze obiekty w niemal oślepiające światło. Razem z tym łączy się przenikliwa i wręcz obsesyjna obserwacja wszelkiego rodzaju obiektów fizycznych jak i rzeczywistości w ujęciu psychologicznym, co spowodowało że stał się on bardzo popularny, z drugiej jednak strony wszystkie zlecenia związane z tematyką religijną stwarzały niemałe problemy. Caravaggio malował obrazy stosując szybkie pociągnięcia pędzla, a wstępne linie kreślił używając końcówki trzonka. Artyści jego czasów uznawali to za skandaliczne podejście i jednocześnie potępiali brak wcześniejszych szkiców.